birkaç kişiye çok kırgınım ama aynı zamanda da çok özlüyorum
Adını duyduğumda yüz ifadem değişmesin diye verdiğim çaba var bir de..
O kadar özledim ki gel desen yine eskisi gibi olurum.
İnsanlara bu kadar çabuk ve bu kadar fazla değer vermekten nefret ediyorum. Sanki hiç gitmeyeceklermiş gibi onları herşeyden korumaya çalışmaktan, bütün ilgimi verdikten sonra canımın yanmasından nefret ediyorum. Onu başkalarıyla görmekten nefret ediyorum.

En çok güvendiğim insanlar bile o kadar değişti ki artık kimse hakkında o yapmaz diyemiyorum.
Yok olmak istiyorum .
Yoruldum
Keşke nedenini bilseydim.